افسوس.....................

دوباره اسفند و بوی عید و دوباره جنب و جوش و هیاهوی روزهای پایانی سال..........!

دوباره پایان سال و حسرت روزهای از دست رفته...........!!!!!!!

حسرت اهداف محقق نشده و البته امید به روزهای پیش رو...........!!!!

امروز 24 اسفند 94...........

خوب که فکر میکنم.....خیلی روزها و لحظه ها از دست رفته.......

و افسوس که فقط افسوس از دست دادنشان باقی مانده..........

خوب که فکر میکنم حواسم جمع تر میشود.........

حواسم جمع تر میشود به همه ی آنهایی که 24اسفند سال قبل بودند و...........

24اسفند امسال فقط ماهستیم دلتنگی نبودنشان..............!!!!!!!!!!

ماهستیم و حسرت نداشتن همه ی آنهایی که قدر بودنشان را ندانستیم......

و امروز از داغ نبودنشان صداهایمان پر بغض و دستهایمان لرزان است!!!!!!!

وای کاش که قدر یکدیگر را....قدر لحظه های باهم بودن را کمی بیشتر میدانستیم!!!!!!

ای کاش کمی بیشتر حواسمان به یکدیگر بود..........!!!!!!

یکسال دیگر گذشت.......365روز از زندگی همه ی ما............

ودر این 365 روز افسوس از دوستت دارم های پنهان شده.......

افسوس از همه ی محبت هایی که از هم دریغ کردیم.........!!!!!

افسوس که خیلی از روزها و خیلی از لحظه ها خالی از عشق و محبت از پس هم گذشتند....!

ای کاش که تا فرصت هست دوستت دارم هایمان را از یکدیگر پنهان نکنیم.......!!!

ای کاش که تا فرصت هست کمی.........

فقط کمی برای دلتنگی هایمان ارزش قائل باشیم....وبیشتر باهم باشیم.........!!!!

ای کاش که تافرصت هست خاطرات خوش رقم بزنیم......عشق بورزیم.....

بخندیم.......لذت ببریم......باهم باشیم.........

چراکه بدون شک روزی خواهد رسید...........

روزی که سهممان ازهم فقط یک یادش بخیر ساده باشد..........

یک بغض سنگین......وافسوس تمام دوستت دارم هایی که پشت دیوار غرورمان پنهان کردیم!

دلم میخواهد365 روز آینده را مهربان باشم........!

دلم میخواهد تافرصت هست همه ی دوستت دارم هایم را.................

در گوش همه ی آنهایی که دوستشان دارم هزار و هزاران بار فریاد بزنم..........

فرصت محدود است...........خیلی محدودتر از آنچه که میتوان تصورش کرد!

پراز افسوسم برای تمام لحظات از دست رفته.......

پراز دلتنگی ام برای صدای نفسهای همه ی آنهایی که 24 اسفند گذشته نفس میکشیدند!!!

و ای کاش که فرصت محدود باهم بودن را قدر میدانستیم....

و فقط بقدر لحظه ای می اندیشیدیم که شاید فردایی نباشد.......!!!!

24اسفند گذشته خیلی ها بودند......افسوس...........

افسوس که رفتند و دیگر هیچگاه باز نخواهند گشت........!!!!!!!!

وشاید تلخ ترین و بزرگترین غم دنیاست که بدانی کسی....چیزی.....

لحظه ای...فرصتی....رفته و دیگر باز نمی گردد..........!!!!!!!

و چه فاجعه ی ست پنهان کردن عشق و علاقه از همه ی آنهایی که هنوز............

برای ابراز عشق به آنها فرصتی هست!!!!!!!

ای کاش که اینهمه بی هم شدن ها درس عبرتی میشد که .............

باهم بودن هارا بیشتر قدر بدانیم و کمی بیشتر یکدیگر را دوست داشته باشیم!!!!!!!!

افسوس که لحظه ها از دست رفته اما.................

به حرمت تمام دوستت دارم هایی که فقط خودمان میدانیم چقدر...........

واقعیت دارند از این پس...............

بیشتر عشق خواهیم ورزید و تا ابد..................

به یاد همه ی آنهایی که دوستشان داریم..............

و دیگر فرصتی برای ابراز عشق به آنها باقی نمانده خواهیم بود..........!!!!!!!!!

تقدیم به همه ی آنهایی که پرکشیدند اما.........

همواره در خاطر و خاطره هایمان جاودان خواهند بود...........!!!!!!